سنگ ۲۰ میلی‌متری (۲ سانتی‌متر) مثانه بسیار بزرگ است و امکان دفع خودبه‌خودی آن با دارو یا مصرف مایعات وجود ندارد. روش استاندارد برای درمان این سنگ، جراحی بسته (سنگ‌شکنی درون‌اندامی از طریق مجرای ادرار با لیزر) است. همچنین در سونوگرافی شما حجم پروستات ۳۸ سی‌سی گزارش شده که نشان‌دهنده بزرگی خفیف پروستات است و احتمالاً همین موضوع (عدم تخلیه کامل مثانه) علت اصلی تشکیل سنگ بوده است.

با این حال، این بررسی و پیشنهاد درمانی قطعی نیست. برای تصمیم‌گیری نهایی درباره روش جراحی و بررسی همزمان وضعیت پروستات، حتماً باید به صورت حضوری توسط متخصص اورولوژی ویزیت بشوید.

سلام.

بررسی مدارک (نوار مثانه و خلاصه پرونده) نشان می‌دهد که در اثر آسیب نخاعی (میلیت ترانسورس)، شما دچار عارضه «مثانه عصبی» شده‌اید. گزارش نوار مثانه به وضوح نشان می‌دهد که عضله مثانه شما فلج شده و قدرت انقباض ندارد (درصد فعالیت صفر) و از طرفی اسفنکتر (دریچه خروجی) نیز باز نمی‌شود؛ به همین دلیل حجم ادرار باقیمانده بسیار بالاست (۳۷۰ سی‌سی).

در این شرایط، استفاده منظم از سوند نلاتون بهترین و حیاتی‌ترین اقدام برای تخلیه ادرار و جلوگیری از بازگشت آن به کلیه‌هاست و نباید متوقف شود.

با این حال، این بررسی قطعی نیست. برای تجویز داروهای کمک‌کننده (مانند شل‌کننده‌های اسفنکتر) و بررسی روش‌های درمانی جدید، حتماً باید به صورت حضوری ویزیت بشوید.

سلام.

متأسفانه عکسی ضمیمه نشده است که بتوانم طول و قطر را در حالت نعوظ ارزیابی کنم. با این وجود، طول ۶ سانتی‌متر در حالت خوابیده معمولاً در محدوده طبیعی قرار دارد؛ معیار اصلی اندازه در حالت نعوظ است و مقایسه ظاهری با دیگران اغلب خطای دید بوده و تنها باعث اضطراب و کاهش اعتمادبه‌نفس شما می‌شود.

با این حال، این بررسی قطعی نیست. برای معاینه و اندازه‌گیری دقیق علمی و همچنین دریافت مشاوره لازم جهت رفع این نگرانی‌ها، حتماً باید به صورت حضوری ویزیت بشوید.

سلام

با توجه به طولانی شدن بیماری دخترتان، عودهای مکرر و سابقه مصرف طولانی‌مدت داروهای کاهنده ایمنی (مثل پروگراف)، پیشنهاد انجام بیوپسی (نمونه‌برداری کلیه) برای تشخیص دقیق نوع آسیب بافتی کاملاً منطقی و علمی است. در مورد دفع پروتئین خودتان نیز ادامه مصرف داروهایتان و پیگیری منظم الزامی است.

با این حال، این توصیه‌ها به هیچ وجه قطعی نیست. برای انتخاب یک مرکز مجهز و ایمن جهت بیوپسی در تهران و همچنین بررسی دقیق‌تر وضعیت کلیه‌های خودتان و دخترتان، حتماً باید به صورت حضوری توسط پزشک فوق‌تخصص کلیه (نفرولوژیست) ویزیت بشوید.

سلام.

با توجه به رد تنگی مجرا در سیستوسکوپی، درد و تأخیر ادرار شما ناشی از اسپاسم عضلات کف لگن (سندرم درد لگنی مزمن) است که در عکس RUG نیز به‌صورت اسپاسم دیده شده است. داروهای فعلی به درستی تجویز شده‌اند، اما چون پس از ۳ ماه علائم کاملاً برطرف نشده، احتمالاً به تغییر دوز دارو یا انجام فیزیوتراپی کف لگن نیاز دارید.

با این حال، این بررسی قطعی نیست. برای ارزیابی دقیق‌تر و تغییر نسخه دارویی، حتماً باید به صورت حضوری ویزیت بشوید.

با توجه به تصویری که ارسال کرده‌اید، ضایعاتی شبیه به مولوسکوم کانتاتیوزوم (Molluscum Contagiosum) دیده می‌شود. این بیماری یک عفونت ویروسی پوستی شایع است که معمولاً به صورت پاپول‌های کوچک، گنبدی شکل و گوشتی یا مایل به بنفش، اغلب با یک فرورفتگی مرکزی، ظاهر می‌شود.

مولوسکوم کانتاتیوزوم به طور کلی خطرناک نیست و یک بیماری خود-محدود است، به این معنی که در افراد دارای سیستم ایمنی سالم، ضایعات معمولاً خود به خود و بدون نیاز به درمان در عرض چند ماه تا یک سال از بین می‌روند.

با این حال، این بیماری مسری است و می‌تواند از طریق تماس مستقیم پوست به پوست، از جمله تماس جنسی، منتقل شود. همچنین، این ویروس می‌تواند از طریق وسایل آلوده مانند حوله یا با دست زدن و خراشیدن ضایعات، به سایر نقاط بدن (مانند کشاله ران و پشت که ذکر کردید) یا به افراد دیگر سرایت کند.

با توجه به ظاهر شدن ضایعات جدید در سایر نقاط بدن، ضروری است که برای معاینه حضوری و تشخیص قطعی به یک پزشک متخصص پوست یا اورولوژیست مراجعه کنید. پزشک ممکن است درمان‌هایی مانند کرایوتراپی (سرما درمانی)، لیزر، کورتاژ یا درمان‌های دارویی موضعی را برای از بین بردن سریع‌تر ضایعات و جلوگیری از انتشار آن‌ها توصیه کند.

تشخیص ۶ سال پیش که این ضایعات HPV نیستند، ممکن است در آن زمان درست بوده باشد، اما ضایعات فعلی نیاز به ارزیابی جدید دارند. از تشخیص و درمان خودسرانه پرهیز کنید.

علائمی که توصیف کردید (شروع مشکل با درد در ماه‌های گذشته و سپس ایجاد انحراف و کجی آلت در حالت نعوظ) مشخصه اصلی عارضه‌ای به نام بیماری پیرونی (Peyronie's disease) است.

این بیماری به دلیل ایجاد یک پلاک (بافت سفت و اسکار) در زیر پوست آلت رخ می‌دهد. معمولاً در ماه‌های اول با فاز التهابی و درد همراه است و به مرور با سفت شدن پلاک، باعث کشیدگی و انحراف آلت به یک سمت در زمان نعوظ می‌شود.

با این حال، این تشخیص به هیچ وجه قطعی نیست. برای معاینه فیزیکی دقیق (لمس پلاک)، بررسی میزان انحراف و شروع سریع درمان‌های لازم (مانند داروهای خوراکی یا تزریق موضعی در داخل پلاک) پیش از پیشرفت بیشتر بیماری، حتماً باید در اسرع وقت به صورت حضوری توسط متخصص اورولوژی ویزیت بشوید.