لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران
021-22642744
نشانی‌ما

دکتر حسین کرمی

تهران ، خیابان شریعتی ، روبروی ایستگاه مترو قلهک ،کوچه سجاد ،ساختمان پزشکان سجاد ، پلاک 68 زنگ 4

تماس‌باما

سرطان پروستات

توسط دکترحسین کرمی ۰۲/دی/۱۳۹۲ 13,084 بازدید
نمونه برداری از پروستات بزرگی خوش خیم پروستات

آرنوکارسینوم پروستات یا همان سرطان پروستات، مثل همه سرطان‌های دیگر بزرگ شدن و تکثیر بی‌رویه و خارج از کنترل سلول‌های پروستات است. این سلول‌ها در داخل غده تکثیر و از کپسول خارج می‌شوند بافت چربی و پیوندی اطراف پروستات را آلوده می‌کنند و به سمینال وزیکول (یکی از اجزای سیستم تولید‌ مثل در بیضه) می‌روند. این سلول‌ها با تکثیر زیاد حتی می‌توانند به بقیه جاهای بدن هم دست‌اندازی کنند. اولین جا معمولاً استخوان است و بعد کبد و ریه و دیگر نقاط بدن. سلول‌های سرطانی از طریق خون گسترش می‌یابند.

شیوع این بیماری در بین سیاهپوستان، نژاد اروپای جنوبی و آسیای غربی‌ها بیشتر است، ولی در بین بومیان آمریکایی و نژاد آسیای شرقی، بیماری بسیار نادری است. احتمال ابتلا به این بیماری با افزایش سن، افزایش می‌یابد. به طوری‌که تا قبل از سن ۴۵ سالگی ابتلا به آن بسیار بعید است. ولی با افزایش سن به دهه پنجاه، ۳۰ درصد مردان و در دهه هفتاد عمر، بین ۶۰ تا ۸۰ درصد مردان به این بیماری مبتلا می‌شوند‌ (دانشمندان کشورهای مختلف با کالبد‌شکافی مردانی که به دلایل مختلف مرده بودند، به این اعداد دست یافتند). گفته می‌شود تقریباً ۱۰۰ درصد مردانی که عمر طولانی دارند، به BPH مبتلا می‌شوند و از این تعداد نیز یک‌ششم سرطان پروستات می‌گیرند. در سال ۲۰۰۴ فقط در کشور آمریکا ۲۳۱ هزار مورد جدید ابتلا به سرطان گزارش شد و ۳۰ هزار نفر نیز بر اثر این بیماری جان باختند. با کمی توجه به این عددها می‌توانید اهمیت این بیماری را دریابید.

عوامل خطر سرطان پروستات

مهم‌ترین عامل ابتلای سرطان پروستات، وراثت است. وجود یک مورد ابتلا در یکی از بستگان درجه یک، خطر ابتلا را افزایش می‌دهد. مردانی که پدر یا برادرشان مبتلا به سرطان پروستات باشند، دو برابر افراد عادی در معرض خطرند. مطالعه روی دوقلوها نشان داده است که ۴۰ درصد خطر ابتلا به سرطان پروستات مربوط به وراثت است. اگرچه یک ژن خاص به عنوان عامل سرطان مشخص نشده، ولی ژن‌های زیادی به عنوان عوامل مؤثر در این قضیه دست دارند.
بعضی مطالعات نشان داده‌اند ۲ ژن BRCA یک و دو که در خانم‌ها مسؤول به وجود آمدن سرطان تخمدان و پستان هستند، در آقایان ممکن است عامل سرطان پروستات باشند.
غیر از مسأله وراثت باید عوامل زیر را هم در نظر داشت:

  • سن ۵۵ سال یا بیشتر
  • رژیم غذایی حاوی مقدار زیاد چربی‌های با زنجیره اشباع
  • مواجهه با بعضی فلزات سنگین مثل کادمیوم، اورانیوم و…
  • نژاد (که به آن اشاره شد)
  • ورزش نکردن، زندگی تنبل‌وار!
  • سیگار کشیدن

جدا از عوامل فوق، بعضی فاکتورهای دیگر هم در ابتلا یا عدم ابتلا به این بیماری مؤثرند.

آقایانی که اسیدلینولئیک خونشان بالااست، بیشتر مبتلا می‌شوند. کسانی که ویتامین E (که در سبزیجات خصوصاً آن‌هایی‌که برگ‌های سبز زیادی دارند، یافت می شود)، لیکوپن(که در سیب‌زمینی است)، اسید چرب امگا-۳ و ماده معدنی سلنیوم، کم‌ مصرف می‌کنند بیشتر هم از سایرین احتمال ابتلا به سرطان را دارند. کاهش ویتامین D بدن هم می‌تواند احتمال سرطانی‌شدن پروستات را افزایش دهد.

بعضی داروها و اقدامات پزشکی هم بر سرطان پروستات تأثیر دارند. به عنوان مثال، مصرف روزانه داروهای ضد التهابی مثل آسپیرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن و همچنین استفاده مرتب از داروهای پایین‌آورنده چربی خون، مثل استاتین‌ها که برای بیماران قلبی تجویز می‌شود، می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش دهد. از طرفی بعضی اقدامات پزشکی مثل وازکتومی یا بیماری‌هایی مثل عفونت یا التهاب پروستات و علی‌الخصوص بیماری‌های عفونی پروستات که از طریق جنسی منتقل می‌شوند (سوزاک، کلامیدیا و سیفیلس) خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهند و بالاخره چاقی و سطح بالای هورمون مردانه تستوسترون در خون نیز می‌تواند احتمال ابتلا به سرطان پروستات را بالا ببرد.

بخوانید  روشهای درمان دارویی سرطان پروستات

گفته می‌شود رابطه جنسی منظم و سالم در کاهش خطر ابتلا، نقش مؤثری دارد.

متاسفانه تصور عمومی بر این است که بیماری سرطان پروستات بیماری بدی است. در بعضی فرهنگ‌ها آن‌ ‌را مشابه بیماری‌های منتقله جنسی می‌دانند، در حالی‌که با توجه به مطالب فوق می‌توان نتیجه گرفت که عوامل بسیاری در به وجود آمدن این بیماری دخیل هستند که مهم‌ترین آن‌ها وراثت است و عفونت‌های جنسی پروستات سهم کمی را بر عهده دارند.

نحوه تشخیص سرطان پروستات

متأسفانه سرطان پروستات در مراحل اولیه هیچ علامتی ندارد و در گذشته اغلب بیماران با گسترش بیماری و پیشرفت آن تشخیص داده ‌می‌شدند. ولی امروزه با بهبود روش‌های غربالگری و در دسترس بودن آن‌ها و همچنین افزایش فرهنگ عمومی، سرطان پروستات به دنبال یک آزمایش PSA خون یا معاینه انگشتی مقعد در یک چکاپ روتین، تشخیص داده می‌شود. با این حال علایم کلی سرطان پروستات بسیار شبیه علایم بزرگ‌‌شدن خوش‌خیم پروستات (BPH) است. سوزش و تکرر ادرار، افزایش دفعات ادرار کردن در شب، کاهش نیرو و جریان ادرار (باریک شدن ادرار) و وجود خون در ادرار یا مایع منی، از علایم مشترک بین BPH و سرطان پروستات است. به همین دلیل پزشکان به بیمارانی که علایم انسدادی دارند توصیه می‌کنند یک بار آزمایش PSA خون بدهند و معاینه انگشتی مقعد را با دقت برایشان انجام می‌دهند.

کمردرد، وجود درد مبهم یا خشکی درستون فقرات، لگن‌ها و درد در دنده‌ها از دیگر علایم سرطان پروستات است و نشان‌دهنده پیشرفت بیماری و گسترش آن به استخوان‌ها. گاهی اوقات بیماری مهره‌های کمر را درگیر می‌کند و موجب تنگی کانال نخاعی و فشار روی اعصاب می‌شود و علایمی مثل ضعف در عضلات پا و بی‌اختیاری ادرار و مدفوع را به وجود می‌آورد.

به طور کلی سرطان پروستات با مشاهده افزایش سطح PSA در خون و در معاینه انگشتی مقعد (DRA) با لمس قوام سخت و سنگی و دانه دانه پروستات تشخیص داده می‌شود. ولی برای تأیید تشخیص باید حتماً بیوپسی انجام شود. بیوپسی پروستات، جدا کردن مقداری از بافت پروستات توسط یک سوزن مخصوص و رنگ‌آمیزی و مشاهده سلول‌های سرطانی در زیر میکروسکوپ است. برای افزایش دقت بیوپسی معمولاً از ۶ یا ۱۲ نقطه پروستات، نمونه تهیه می‌شود.

امروزه با پیشرفت علم پزشکی سرطان پروستات اگر زود تشخیص داده شود، بسیار قابل درمان است. به همین دلیل سال‌ها است معاینه انگشتی مقعد و آزمایش PSA، جزء معاینات روتین درآمده است و پیشنهاد می‌شود تمام آقایان بالای ۴۵ سال، سالانه این آزمایش‌ها را انجام دهند.

سرطان پروستات

روش‌های درمان پروستات

درمان سرطان پروستات به عوامل متعددی بستگی دارد؛ یعنی سرطان پروستات یک روش درمانی واحد ندارد. سن و شرایط بالینی بیمار، وضعیت جسمانی وی و مهم‌تر از همه مرحله بیماری در تعیین روش‌ درمان نقش دارند.
درمان جراحی‌ (خارج کردن پروستات، بافت اطراف و گاهی بیضه)، پرتودرمانی، فراصوت متمرکزشده با شدت بالا،‌ کرایو‌ سرجری، هورمون‌درمانی ، شیمی‌درمانی یا تلفیقی از روش‌های فوق، روش‌های مختلف درمان را شامل می‌شود. با توجه به تنوع انتخاب روش درمان، اطلاع بیماران از روش‌های مختلف و عوارض آن‌ها و همچنین اطلاع پزشک از وضعیت بیمار می‌تواند در امر درمان بسیار اهمیت داشته باشد.

درمان جراحی رادیکال پروستاتکتومی که شامل خارج کردن پروستات و متعلقات آن و گاهی بیضه‌ها می‌شود، قطعی‌ترین روش درمان است. اگرچه عوارض روحی و جسمی آن بیشتر است، ولی نشان داده شده در صورتی‌که بیماران وضعیت جسمی خوبی داشته باشند و بیماری هم پیشرفته نباشد، نتیجه درمان عالی است. گاهی اوقات هم که بیماری خیلی پیشرفته باشد و جاهای مختلف بدن درگیر باشد، دیگر پروستات خارج نمی‌شود و فقط به خارج کردن بیضه‌ها اکتفا می‌شود؛ چون هورمون و دانه‌ای که بیضه‌ها تولید می‌کنند موجب تکثیر سلول‌های سرطانی می‌‌گردد.

بخوانید  راه های تشخیص قطعی سرطان پروستات

هورمون‌درمانی هم روش شایع و مؤثری است که این روزها انجام می‌شود. هدف هورمون‌درمانی جلوگیری از ساخته‌‌ شدن تستوسترون است. فلوتامید، بیکلوتامید و هیستریلین، از جمله این هورمون‌ها هستند که اثر خود را به طرق مختلف اعمال می‌کنند. از عوارض این داروها افسردگی، وجود خون در ادرار ، بزرگ شدن پستان‌ها (ژنیکوماستی)، سردرد، گرگرفتگی، کاهش انرژی، حساسیت موضعی و انسداد مجرای ادراری است. بیمارانی که هورمون‌درمانی می‌شوند، در ابتدا به مدت ۲ هفته علایم بیماری‌شان شدت می‌یابد ولی بعد با اثر داروها علایم کاهش می‌یابد و رفته رفته برطرف می‌شوند.
جراحی هم عوارض خاص خود را دارد. بی‌اختیاری ادرار، انسداد مجرای ادراری، سرریز کردن ادرار، ناتوانی جنسی و عقیمی از عوارض جراحی است که بعضی از آن‌ها بعد از مدتی کاملاً از بین می‌روند و بعضی نیز باقی می‌مانند.

یک از روش‌های درمانی دیگری که وجود دارد، پرتودرمانی است که این روزها با آمدن دستگاه‌های شتاب‌دهنده خطی و کاهش عوارض پرتودرمانی، به تدریج جای جراحی را می‌گیرد. براکی‌تراپی یا کاشت مواد رادیواکتیو در بافت پروستات، کرایوسرجری و استفاده از امواج فراصوت متمرکز با شدت بالا و همچنین شیمی‌درمانی، از روش‌های کمتر شایع درمان سرطان پروستات هستند. روش درمانی دیگری هم که وجود دارد، روش«صبر و مشاهده» است. این روش در مواقعی به کار می‌رود که در یک بیمار مسن بیماری در مراحل بسیار اولیه قرار دارد و به کندی در حال پیشرفت است. در این حالت با معاینات مرتب و کنترل دقیق علایم تا هنگامی که علایم هشداردهنده ایجاد نشدند، هیچ‌گونه اقدام تهاجمی یا درمانی انجام ‌نمی‌شود. گاهی اوقات هم که عوارض عمل جراحی، رادیوتراپی و غیره بیشتر از فواید درمان بیماری است، با کنترل علایم صبر می‌شود تا بیمار شرایط درمان را به دست آورد.

پیشگیری سرطان پروستات

پیشگیری از سرطان پروستات با توجه و تنظیم عوامل خطر امکا‌ن‌پذیر است. تنظیم رژیم غذایی و کاهش مصرف چربی‌های حیوانی، استفاده از ویتامینE، D و ماده معدنی سلنیوم به طور روزانه،
استفاده از سویا در رژیم غذایی به خاطر وجود نوعی استروژن به نام فیتواستروژن در آن ممکن است از سرطان پروستات جلوگیری کنند. اثر بعضی داروها مانند فیناستراید و دوتاستراید با جلوگیری از تبدیل تستوسترون به دی‌هیدرو تستوسترون که فرم فعال آن است، هنوز در مرحله آزمایش قرار دارد و به طور گسترده از این داروها استفاده نمی‌شود.
آزمایش سالانه PSA و مراجعه به پزشک برای انجام معاینه انگشتی مقعد نیز هم از روش‌های مؤثر و هم غربالگری برای پیشگیری و تشخیص به موقع سرطان پروستات هستند.

شتریکه در خانه آقایان می‌خوابد

اگر چه غده پروستات اولین بار در سال ۱۵۳۶ توسط یک آناتومیست ونیزی کشف شد، ولی کشف نوع سرطانی آن سال‌ها طول کشید و تا سال ۱۸۵۳ کسی فکر نمی‌کرد که این غده دچار سرطان شود. تا قبل از قرن ۱۹ و همین چند سال قبل، سرطان پروستات یک بیماری نادر به شمار می‌رفت؛ چون در آن موقع امید به زندگی پایین بود و انسان‌ها کمتر عمر می‌کردند. از طرفی چون سرطان پروستات بیماری سنین بالا است، بالتبع مردها این‌قدر عمر نمی‌کردند که به سرطان پروستات مبتلا شوند. علاوه بر این موضوع، در آن زمان‌ها تست‌های تشخیصی و کلاً روش‌های تشخیصی سرطان آن‌قدر پیشرفت نکرده بودند تا بتوانند همه موارد بیماری را تشخیص دهند، ولی به تدریج با بهبود وضعیت زندگی و بهداشت عمومی، امید به زندگی افزایش یافت و به دنبال آن موارد سرطان پروستات نیز زیاد‌تر شد تا جایی‌که امروزه این بیماری یکی از شایع‌ترین سرطان‌های آقایان است. به همین دلیل توجه مجامع پزشکی و علمی هم، به این بیماری بیشتر شده است تا آن‌جا ‌که تا کنون دو بار به تحقیقاتی که در این مورد شده جایزه نوبل پزشکی اهدا شده است. یک‌بار در سال ۱۹۶۶ چارلز هاگینز به خاطر کشف اثرات استروژن در درمان پروستات برنده جایزه نوبل شد و فقط به فاصله ۱۱ سال بعد در سال ۱۹۷۷ دو دانشمند به نام‌های دابلیو اسکالی و راجر گایلمین به خاطر کشف اثرات یک هورمون دیگر (GNRH) در این بیماری، برنده جایزه نوبل فوق شدند.

بخوانید  مراقبت های بعد از عمل در جراحی پروستات

با توجه به شیوع بالای این بیماری و عوارض و مشکلاتی که ابتلا به این بیماری و تشخیص دیر‌هنگام یا حتی درمان‌های مختلف می‌توانند داشته باشند، لازم است سرطان پروستات در جامعه بهتر شناخته شود تا برای پیشگیری و مراقبت و درصورت ابتلا، درمان صحیح این بیماری آمادگی بیشتر وجود داشته باشد. با افزایش سن، میزان PSA به دلایلی چون بزرگی غده پروستات بالا می رود که این تنها یکی از راه های تشخیص است. طی ۲۰ سال گذشته پزشکان گمان می کردند که بالا بودن این شاخص معادل سرطان پروستات در مردان است.

مروزه افزایش میزان این پادتن در خون، تنها شخص را در گروه پر خطر برای ابتلا قرار می دهد. این در حالی است که تشخیص سرطان در این گروه نیازمند بررسی بیشتر است. غیر طبیعی بودن میزان PSA در بدن به معنی عملکرد غیرطبیعی غده پروستات است که می تواند ناشی از سرطان باشد یا نباشد.

بیولوژیست های علم سرطان، آزمون دیگری را برای تشخیص سرطان پروستات پیشنهاد می کنند. با این آزمون می توان سرطان پروستات را در مراحل اولیه با دقت بالا تشخیص داد. این آزمون جدید شاخص پروتئینی به نام “آنتی ژن زود ظهور سرطان پروستات” (EPCA) را در خون اندازه گیری می کند. این آزمون تا ۹۵ درصد در تشخیص سرطان دقت دارد.ظهور این شاخص در خون با احتمال بسیار زیاد از ابتلا به سرطان پروستات خبر می دهد. محققان این طرح معنقدند EPCA بهترین شاخص تشخیص سرطان پروستات است.

روبرت گتزنبرگ” دارای مدرک دکترا در بیولوژی سرطان معتقد است: پیدا شدن این شاخص در خون با احتمال بیش از ۹۵ درصد حاکی از ابتلا به سرطان پروستات است. تشخیص سرطان پروستات در مراحل اولیه باعث کاهش مرگ و میر و ناتوانی ناشی از آن می شود.

روش هایی که امروزه به منظور غربالگری سرطان استفاده می شود مانند معاینه توسط پزشک و اندازه گیری PSA اگرچه از اهمیت برخوردار است ولی به دلیل داشتن سایر تشخیص های افتراقی از دقت بالایی بر خوردار نیست. بنابراین بیمار به ناچار تن به انجام اقدامات تهاجمی تشخیصی می دهد که خود عوارضی به همراه دارد. به علاوه همه انواع تومورهای پروستات باعث افزایش PSA نمی شود.با استفاده از این تست می توان تعداد موارد بیوپسی سوزنی تشخیصی را کاهش داد. بیوپسی سوزنی روشی دردناک و مهاجم است که برای تشخیص زود هنگام سرطان در مردانی تجویز می شود و در گروه خطر ابتلا به این سرطان قرار دارند.بر اساس گزارش abcnews، حساسیت و اختصاصی بودن EPCA و دقت تشخیصی این تست در تشخیص زودهنگام سرطان پروستات پیش از مثبت شدن بیوپسی سوزنی، این آزمون را به همراه آزمون سابق PSA به بهترین روش های تشخیص این سرطان تبدیل کرده است

اگر از این مطلب خوشتان آمده به آن امتیاز دهید

دکترحسین کرمی

دکتر حسین کرمی متخصص جراحی کلیه ، مجاری ادراری تناسلی و فلوشیپ فوق تخصصی درمان آندوسکوپی و لاپاراسکوپی بیماریهای کلیه و مجاری ادراری
مشاهده مقالات


ارسال پرسش در این باره


1
پروستاتیت درد پروستات وهایپوگنادیسم

باسلام وعرض ادب دکتر من قبلا چندین بارمزاحم شدم سوال پرسیدم راجب هایپوگنادیسم وتستسترون وهایپوتییروئید .گفتین برم دکترغدد
حالا از 6ماه پیش سوزش ادرار داشتم که رفتم پزشک اورولوژیست نوار دادم بعد 3شیشه پروستاتان 70عدد افلوکساسین و سلکسیو دادپزشک اما بهتر نشد ،به دکتر اورولوژیست دیگه ای مثل دکتر همتیان دکتر شاهمحمدی دکتر کریمیان ودکتررشیدی نسب توی کرج مراجعه کردم یکیشون گفت سیستوسکوپی انجام بده ولی یکیشون گفت سن 29سالگی هیچ مشکلی نیست 18تا آزیترومایسین وفنازومکس ۱۰۰ و مسکن داد .امابهتر نشد یکی دیگشون میگه سونوگرافی ازمعقدTRWپروستات و SVS وازولازاد GD انجام بده .حالاموندم چیکنم خیلی درددارم نگرانم سونوگرافیستم ترسوند گفت مچاله چروکیده شده پروستاتت ودرمانم نداره ،بااین وضع پروستاتت اگه سیستوسکوپی کنی بدترتحریک میشه.دکتر خیلی درددارم داغ میشه بدنم لرز دارم .دکتر شما کدوم روش وپیشنهادمیدین .سونوگرافی معقدانجام بدم ؟آیادرمان میشه؟علتش چی میتونه باشه ؟ممنون میشم 4تاشوالمم جواب بدین
مشاهده پاسخ دکتر
2
پروستاتیت

سلام آقای دکتر من چند وقته زیر بیضه چپ سوزش داره لوله بین مقعد و بیضه درد داره چند روزی روی کلاهک التم قرمز شد، در حالت نعوذ درد داشتم زمان انزال هم مشکل داشتم رفتم دکتر گفت این علائم پروستاتیت هست دارو داد مصرف کردم بهتر شدم اما دوباره الان همونجوری شدم چیکار کنم؟ مشاهده پاسخ دکتر
3
حبس ادرار در اثر تورم پروستات

با سلام و عرض خسته نباشید خدمت آقای دکتر کرمی
پدر 74 ساله هستند. به دلیل انسداد ادراری به بیمارستان مراجعه کردند و سوند وصل شد. بعد از سونوگرافی در روز اول حجم پروستات 170 سی سی نشان داده شد. بعد از مصرف 1 هفته ای آنتیبیوتیک ملوکسیکام،
total PSA 76 ng/ml
free psa 5.4ng/ml
free psa/psa 7
نشان داده شد
و بعد از انجام بیوپسی، نتیجه پاتالوژی ایشان مثبت بوده است.در لب چپ پروستات سلول سرطانی تشخیص داده نشده است. در لب راست adenocarcinoma -
gleason's grade 7(3+4) -
%10 extent of involvment
اسکن استخوان ایشان رنگ پریدگی در left parirtal bone سر را نشان داده است و فعالیت غیر نرمالی در بقیه اسکلت مشاهده نشده است
به مدت 40 روز است که تخلیه ادرار از طریق سوند انجام می گیرد.
آمپول microrelin 3.75-triptorelin s.r و قرص های casodex-bikalutamid 50 و flomax MR-tamsulosin و تاوانکس برای ایشان تجویز شده و دو امپول تا کنون با فاصله 28 روز تزریق گشته است- با فاصله 20 روز از تزریق آمپول اول سوند حذف شد و انسداد ادراری دوباره اتفاق افتاد و دوباره سوند گذاری انجام گشت. پزشک معالج نظر بر این دارد که برداشتن کامل پروستات تاثیری ندارد و در صورتی که 1 هفته بعد از تزریق آمپول دوم دوباره انسداد صورت گرفت خراش پروستات و ادامه هورمون درمانی صورت خواهد گرفت . آیا با آزمایش های صورت گرفته می توان نظر قطعی به شیوع سرطان و بی فایده بودن برداشت کامل پروستات داد یا نیاز به آزمایش های بیشتر می باشد؟ (عمل جراحی طبق نظر متخصص قلب و متخصص آنکولوژی برای ایشان بلا مانع است.)
آیا درمان طلایی در این مورد می تواند کمک کند؟
مشاهده پاسخ دکتر
4
راهنمایی

با عرض سلام و خسته نباشی
چند ماه پیش داخل منی م خون بود رفتم دکتر گفت عفونت و ورم پروستات ه قرص داد خوب شدم اما
مدتی است که که داخل منی م خون دیده میشه که ازتون راهنمایی خواستم پاسخ دادین مشکلی نیست اما هنوز داخل منی م خون ه قرصی چیزی تجویز نمیکنید
مشاهده پاسخ دکتر
5
پروستات

سلام دکتر با عرض معذرت لطفا اگه میشه زودتر جواب بدین تنها امید من برای درمان نامزدم شما هستین هرچی مطالعه میکنم سرطان پروستات تو سن 25سالگی ممکن نیس دکتر معالجش بهش گفته از دوسال پیش این بیماری رو داره یعنی 23سالگی دکتر ممکنه اشتباهی شده باشه مشاهده پاسخ دکتر
6
سرطان پروستات

سلام دکتر نامزدم سرطان پروستات دارن 25سالشه.دکتر بهش گفته دیگه امیدی نیست سرطان کل پروستاتشو گرفته و بیرونم زده.آیا راهی برای جراحی هست لطفا راهنماییمون کنین مشاهده پاسخ دکتر
7
عدم‌ قطع خونریزی از مثانه و احساس درد دایمی در ناحیه مثانه

سلام
پدرم ۷۴ سالشه و حدود ۳ سال پیش متوجه شد که مبتلا به سرطان پروستاته که تو بیمارستان مدرس تحت درمان با آمپولی که هر سه ماه یکبار تزریق میکرد قرار گرفت.امسال جهت مداوا از بیمارستان مدرس جهت رادیو تراپی به بیمارستان شهدای تجریش معرفی شدن که ۲۵ جلسه رادیو تراپی شدن.ولی اواخر مهرماه حالش خراب شد که بعد از مراجعه به بیمارستان لبافی نژاد گفتن که کراتینش رفته بالا،متاسفانه بعد از چند روز مقدار کراتین از ۵ پایین تر نیومد که هردو کلیه از کار افتاد و نهایتا مجبور به گذاشتن شالدون موقت در گردنش جهت دیالیز شدن.همچنین متوجه شدن که سرطان فعال شده و تو ستون فقرات هم سرایت کرده که نهایتا مجبور به تخلیه بیضه شدن،ولی بعد از مدتی مثانه پدرم شروع به خونریزی کرد که هر نیم ساعت،درد شدیدی از ناحیه مثانه داره تحمل میکنه و الان هم مشکلی که پدرم رو اذیت میکنه خونریزی و درد تو قسمت مثانه است.
خواهشا راهنمایی کنید.
مشاهده پاسخ دکتر
8
باروری بعداز عمل پروستات

باسلا م خدمت جناب آقای دکتر
بنده چندماه پیش عمل برداشت پروستات به روش حراحی باز انجام دادم
دکتر معالج من فرمودند منی من بدلیل نبود پرستات وارد ادرار میشود میخواستم بدانم درصورت عمل جنسی بدون کاندوم ایا احتمال حاملگی وجود دارد .
باتشکر
مشاهده پاسخ دکتر
9
عمل پروستات

سلام وقتتون بخير اقاي دكتر، پدر من عمل پروستات داشتن(تومور در پروستات بوده )كه كامل در اوردن..تا زماني كه درن داشتن مشكلي نداشته اما زماني كه برداشتن از بخيه ها به صورت خيلي زياد آب خارج ميشود كه دكترشون ميگن ادراره..توضيح دكتر اينه بخاطر اينكه اتصال لوله ها به مثانه كمي باز شده الان حدود ١٦ روزه كه اين حالت هستن..ممنون ميشم اگر كمكم كنيد در اين مورد كه طبيعي هست اين حالت يا نه
پيشاپيش ممنون
مشاهده پاسخ دکتر
10
مشکل در دفع ادرار...

خیلی خلاصه مشکلاتم را بیان می کنم خواهشا خواهشا راهنماییم کنید...
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما جناب آقای دکتر و تشکر بابت وب سایت خوبتون و همچنین وقتی که در اختیار ما می گذارید...بنده مردی 26 ساله هستم که حدود 9 ماهه که گرفتار مشکلات کلیه و دفع ادرار هستم از درد خفیف کلیه که هر از گاهی اتفاق می افتاد شروع شد تا اینکه بعد از مدتی دچار گیر ادرار می شدم و تا اینکه اواخر مرداد ماه امسال بعد از گیر ادرار شدید، از آن به بعد دچار تکرر ادرار، زور زدن برای دفع ادرار، قطره ای شروع شدن ادرار، احساس خالی نشدن مثانه به طور کامل و ... شدم تا الآن پیش 7 تا متخصص و فوق تخصص رفتم و انواع آزمایشات ادرار و کشت و سیتولوژی و غیره دادم و انواع داروهای: Roatexin,هیدروکلروتیازید, داکسی سایکلین, آزیترومایسین, پرازوسین، پروستاتان، کوتریماکسازول و ... رو مصرف کردم تا ااینکه یکی از متخصصین بهم گفت باید سیستوسکوپی انجام بدم...این عمل رو انجام دادم و نتیجشو براتون ضمیمه می کنم...من روز یکشنبه هفته قبل این عمل رو انجام دادم و از روز دوشنبه داروهای دکتر که به ترتیب:
Tavanex(صبح ها)Baclofen(ظهر بعد ناهار)Tamsolusine(شبها موقع خواب)بود رو مصرف کردم ...روز سه شنبه و چهارشنبه حالم نسبتا خوب بود تا اینکه از روز پنج شنبه دوباره مشکلاتم شروع شد تا جایی که مجبور شدم به دلیل دسترسی نداشتن به دکتری که عملم کرده بود(به دلیل دوری مسافت)پیش متخصص دیگه ای رفتم و ایشون گفتن قرص Finoprost رو صبح ها مصرف کنم...از روز یکشنبه دارم این قرص رو هم علاوه بر قرص های خودم می خورم ولی باز هم تغییر محسوسی در حالم نداشته...راستش دیگه دارم کلافه می شم ...از اواخر مراداد که مشکلم جدی تر شد همش از ترس دفع نشدن ادرارم خیلی کم آب و مایعات دیگه می خورم...الآن که روزانه فقط به خوردن 4 لیوان آب با قرصام بسنده می کنم می ترسم به خاطر این مشکلم که زیاد آب نمی خورم دچار مشکلات کلیه بشم و ...
آیا خوردن یا نخوردن آب و مایعات دیگه می تونه مشکل من رو بدتر کنه منظورم اینه که آیا پروستاتیت ربطی به آب خوردن یا نخوردن داره؟
گاهی اوقات موقع ادرار کردن ذره های سیاهرنگی داخل ادرارم وجد داره که نمی دونم چیه...
خواهشا راهنمایی بفرمایید...آخه من هنوز یک سال نیست که رفتم سر کار و می ترسم این دستشویی رفتن های زیادی کار دستم بده و موقعیت شغلی به خطر بیفته تو این اوضاع کاری...
خواهشا درباره پرهیز غذایی و همچنین ورزش هایی که می تونن مفید باشن هم راهنمایی بفرمایید...ممنون از این همه حوصله ای که به خرج می دین...اجرتون با مادر سادات حضرت زهرا(س)
(خواهشا محرمانه بماند و در وب سایتتان قرار ندهید......باز هم ممنون)
مشاهده پاسخ دکتر
« قبلی 1 2 3 4 5 6 7 ... 110 بعدی » همه